ആനന്ദം

അരുമപ്രണയത്തിൻ

ആദ്യമധുരത്തിൽ

അലിഞ്ഞുചേർന്നൊരാ

നിമിഷത്തിൻ...

കനവിൽ നിറയുന്ന

നിറവിലലിയുന്ന

നനവ് പടർന്നിതാ

കൺകളിൽ..

വഴിയിതേറെയായ്

നടന്നു തീർത്തിട്ടും

പെയ്തു തോരാതെ

അനുരാഗം,

വഴി മറന്നെന്നും

മിഴി നിറഞ്ഞെന്നും

മനം കുളിർത്തിടും

ആനന്ദം!

ഒറ്റമന്ദാരം

                                            Source: https://in.pinterest.com/pin/520939881878444678/

എൻ ബാല്യത്തിന്നോർമ്മപ്പൂക്കളിൽ  

വിടർന്നു നിൽപ്പുണ്ടൊരാ വെളുത്തമന്ദാരം,

തുടുത്തകവിളിൽ നിന്നുതിർന്നുവീണ-

നനുത്ത മഞ്ഞിൻതുള്ളികൾ പോലും!

മനോജ്ഞയാം സഖി അതീവഹൃദ്യമായ്-

പകർന്നു തന്നുപോയ പ്രിയമുഹൂർത്തം;

അതീവസുന്ദരപുഷ്പമായ്, കാലത്തി- 

നതീതമായ്  വിടർന്ന വാടാമലരായ്!

എൻ ഹൃദയത്തിനൊരുകോണിലിന്നും 

നഷ്ടസ്വപ്നമായ് മിന്നും നിലാപുഷ്പമേ,

നിൻ ശുഭ്രമാം മനോമുകുരത്തിലെന്നും 

ഞാനുമൊരൊറ്റ മന്ദാരമായിരുന്നെങ്കിൽ! 

എന്താണ് താവോ?

താഴ്വരയുടെ ഔന്നത്യം,

ഒഴിവിൻറെ നിറവ്,

മഹാമൗനത്തിൻറെ സംഗീതം,

അപമാനത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം,

പിൻവാങ്ങലിൻറെ മുന്നേറ്റം,

ജ്ഞാനിയുടെ അജ്ഞത,

സംയമികളുടെ സ്ഥൈര്യം,

ആകാശഭൂമികളുടെ നിഷ്പക്ഷത.

സ്വയം നന്മയായിരിക്കുമ്പോഴും തിന്മയുടെ അഭയകേന്ദ്രം.

***************************************************

കാവ്യപൂർണ്ണമായ പരിഭാഷ; ഹൃദ്യമായ ആസ്വാദനം.

നന്ദി!

ദീപം

ചിന്താഭാരം നിറഞ്ഞിരുട്ടു
മൂടിയോരെന്നന്തരംഗത്തെ
ദീപ്തമായുണർത്തിയോരാ-
ചെറുദീപനാളമേ!

അമൂർത്തരൂപിയായെന്നിൽ
നിറഞ്ഞെന്നെ,യെൻ
ബോധത്തെ, വിളിച്ചുണർത്തിയ
ജ്ജ്യോതിസ്വരൂപമേ !

വിശ്വം നിറയും കനവായ് ,
പ്രാർത്ഥനയായ്, മഹാമൗനമായ്,
രക്ഷാകവചമായെന്നും
എന്നിലുണർന്നേരിയേണമേ !

നാളെ

ഇന്ന് നീയെനിക്കേകാനിരുന്നൊരാ-
വർഷവും വേനലും തന്നേക്കൂ;
നാളെ ഞാനൊഴിഞ്ഞില്ലാതാകിലും
നിന്നിലെ നൊമ്പരം കുറഞ്ഞിടട്ടെ.

ഇന്ന് വിടർന്നൊരീ പൂക്കളും മാനവും
തെല്ലു നേരം നിന്ന് നോക്കിടട്ടെ;
നാളെ ഞാൻ ഇല്ലാത്ത നേരത്തും 
നിന്നിൽ ഈ വസന്തം വന്ന് നിറഞ്ഞിടട്ടെ.

ഇന്നെനിക്കേകിയ സമ്മോഹനങ്ങളിൽ
ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ രമിച്ചിടട്ടെ ;
നാളെ ഞാൻ വിട്ടൊഴിഞ്ഞുപോം നേരത്തു
എന്റെ ദുഃഖങ്ങൾ ശമിച്ചിടട്ടെ .

എന്നും നീയെനിക്കേകിയ നല്ലൊരാ-
ഓർമ്മകളെ ഞാൻ സ്മരിച്ചിടട്ടെ;
നാളെ ഞാനൊരോർമ്മയായി മാറുമ്പോൾ
നിൻ ഹൃത്തിലൊരു താരമായി ഉദിച്ചിടട്ടെ .

*************************************************************************

എല്ലാം ഒടുങ്ങും!
എന്നും ഞാൻ നിന്നുടെയുള്ളിൽ വസിക്കും;
സമ്മോദമോടെ!

രാഗപൂർണിമ

credits

ഭാവസുന്ദരകാവ്യമായെന്നിൽ 

ദീപ്തമായൊരനുരാഗമേ!

നിന്നോമൽ കരങ്ങളാൽ വാരിപുണർന്നെന്നെ 

സമ്മോദമാനസനാക്കിടണെ,

എന്നുമെൻ മാനസവീഥിയിൽ നീയൊരു 

പൊൻതാരമായൊളി തൂകിടണെ,

നിൻപാദരേണുവിൽ ചേരുവാനായിട്ടെ-

ന്നുൾത്താരമെന്നെന്നും തുടിച്ചിടുന്നു.

നിന്നിൽ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതെയാകട്ടെ 

യെൻമോഹരാഗപരിഭവങ്ങൾ!

ഭ്രാന്തി

"ഭ്രാന്തീ "; ആരും കേൾക്കാതെ ,
ഉച്ചത്തിൽ എന്നെ തന്നെ വിളിച്ചു : "ഭ്രാന്തീ "

മഴ കണ്ടാലാർത്തു ചിരിക്കുന്നവൾ;
ചിലപ്പോൾ ഓർത്തു കരയുന്നവൾ

ഏകാന്തതയിൽ അഭിരമിക്കുന്നവൾ;
ചിലപ്പോൾ തനിയെ ഭയക്കുന്നവൾ

മാനം നോക്കി അലഞ്ഞു നടക്കുന്നവൾ ;
ചിലപ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നവൾ :

"ഭ്രാന്തി!"

നിറങ്ങളെല്ലാം അകലെയാക്കി ,
മഴവില്ല് തീർക്കുന്നവൾ

ഉയർന്ന വാനിൽ പറന്ന തൻ്റെ
ചിറക് കെട്ടുന്നവൾ

മനം നിറഞ്ഞ മിഴിവുകൾക്കെല്ലാം
വിലക്ക് തീർക്കുന്നവൾ :

"ഭ്രാന്തി!"

"ഭ്രാന്തീ "; ആരും കേൾക്കാതെ ,
ഉച്ചത്തിൽ എന്നെ തന്നെ വിളിച്ചു : "ഭ്രാന്തീ "

ചുറ്റും ആകെ ഉഴറി നോക്കി,
ആരും അരികിലില്ലല്ലോ;

ഉച്ചത്തിൽ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു നോക്കി,
ആരും കേൾക്കാനില്ലല്ലോ;

ആർത്തു പെയ്ത മഴയിലൂടെ അലി-
ഞ്ഞലിഞ്ഞു പോയ്

ആരുമാരും കേൾക്കാതറിയാതെ -
ആ ഭ്രാന്തിൻ നിലവിളികൾ!