നിത്യസത്യം

 

സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നത് കാണാതെ പുലരി തെളിയുന്നത് അറിയുന്നു.

അത്, യാതൊരു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും ആവശ്യമില്ലാതെ സത്യത്തെ അറിയുന്നത് പോലെയാണ്.

സത്യം ഹൃദയത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു.. മനസ്സിന് ആ സ്ഥാനം എന്നും അപ്രാപ്യമാണ്!

അഷിത

 അഷിത! എപ്പോഴോ ഉള്ളിൽ ഒളിച്ചിരുന്നൊരു പേര് മാത്രമായിരുന്നു.

എപ്പോഴോ വായിച്ച ചെറുകഥകൾ മാത്രം - അവ മാത്രമായിരുന്നു ഏക പരിചയം!

പിന്നീട് മാതൃഭൂമിയിൽ തുടർച്ച വന്ന അഭിമുഖം - ഓടി തീർത്ത ദിവസങ്ങൾക്കിടയിൽ എപ്പോഴൊക്കെയോ മിന്നി മാഞ്ഞു പോയി.

' അഷിത പോയി ' എന്ന വാർത്ത അറിഞ്ഞപ്പോഴും ഒരു ചെറു നൊമ്പരം - അവരുടെ ഫോട്ടോകൾക്ക് അമ്മയുടെ മുഖസാമ്യം ഉള്ളത് കൊണ്ടാണോ എന്നും അറിയില്ല.

അത് ഞാനായിരുന്നു - വായനശാലയിൽ നിന്ന് എടുക്കുമ്പോഴും കരുതിയില്ല, അവരെന്നിൽ ഇങ്ങനെ വന്ന് നിറയുമെന്ന്... 

ഇന്ന് അഷിത എനിക്ക് കൗതുകമുണർത്തുന്ന ഒരു പേര് മാത്രമല്ല. മറിച്ച്, ഒരുപാട് സമസ്യകൾക്കുള്ള ഉത്തരം കൂടിയാണ്. ഉള്ളിൽ എവിടെയോ കൂട് കൂട്ടി ഇരിക്കുന്ന ആ ആത്മാവിനോട് താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ചേക്കുമോ എന്നും ഒരു സംശയം!

എല്ലാം നല്ലതിനാകട്ടെ; നല്ലതിനാകും! 

ആനന്ദം

അരുമപ്രണയത്തിൻ

ആദ്യമധുരത്തിൽ

അലിഞ്ഞുചേർന്നൊരാ

നിമിഷത്തിൻ...

കനവിൽ നിറയുന്ന

നിറവിലലിയുന്ന

നനവ് പടർന്നിതാ

കൺകളിൽ..

വഴിയിതേറെയായ്

നടന്നു തീർത്തിട്ടും

പെയ്തു തോരാതെ

അനുരാഗം,

വഴി മറന്നെന്നും

മിഴി നിറഞ്ഞെന്നും

മനം കുളിർത്തിടും

ആനന്ദം!

ഒറ്റമന്ദാരം

                                            Source: https://in.pinterest.com/pin/520939881878444678/

എൻ ബാല്യത്തിന്നോർമ്മപ്പൂക്കളിൽ  

വിടർന്നു നിൽപ്പുണ്ടൊരാ വെളുത്തമന്ദാരം,

തുടുത്തകവിളിൽ നിന്നുതിർന്നുവീണ-

നനുത്ത മഞ്ഞിൻതുള്ളികൾ പോലും!

മനോജ്ഞയാം സഖി അതീവഹൃദ്യമായ്-

പകർന്നു തന്നുപോയ പ്രിയമുഹൂർത്തം;

അതീവസുന്ദരപുഷ്പമായ്, കാലത്തി- 

നതീതമായ്  വിടർന്ന വാടാമലരായ്!

എൻ ഹൃദയത്തിനൊരുകോണിലിന്നും 

നഷ്ടസ്വപ്നമായ് മിന്നും നിലാപുഷ്പമേ,

നിൻ ശുഭ്രമാം മനോമുകുരത്തിലെന്നും 

ഞാനുമൊരൊറ്റ മന്ദാരമായിരുന്നെങ്കിൽ! 

എന്താണ് താവോ?

താഴ്വരയുടെ ഔന്നത്യം,

ഒഴിവിൻറെ നിറവ്,

മഹാമൗനത്തിൻറെ സംഗീതം,

അപമാനത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം,

പിൻവാങ്ങലിൻറെ മുന്നേറ്റം,

ജ്ഞാനിയുടെ അജ്ഞത,

സംയമികളുടെ സ്ഥൈര്യം,

ആകാശഭൂമികളുടെ നിഷ്പക്ഷത.

സ്വയം നന്മയായിരിക്കുമ്പോഴും തിന്മയുടെ അഭയകേന്ദ്രം.

***************************************************

കാവ്യപൂർണ്ണമായ പരിഭാഷ; ഹൃദ്യമായ ആസ്വാദനം.

നന്ദി!

ദീപം

ചിന്താഭാരം നിറഞ്ഞിരുട്ടു
മൂടിയോരെന്നന്തരംഗത്തെ
ദീപ്തമായുണർത്തിയോരാ-
ചെറുദീപനാളമേ!

അമൂർത്തരൂപിയായെന്നിൽ
നിറഞ്ഞെന്നെ,യെൻ
ബോധത്തെ, വിളിച്ചുണർത്തിയ
ജ്ജ്യോതിസ്വരൂപമേ !

വിശ്വം നിറയും കനവായ് ,
പ്രാർത്ഥനയായ്, മഹാമൗനമായ്,
രക്ഷാകവചമായെന്നും
എന്നിലുണർന്നേരിയേണമേ !

നാളെ

ഇന്ന് നീയെനിക്കേകാനിരുന്നൊരാ-
വർഷവും വേനലും തന്നേക്കൂ;
നാളെ ഞാനൊഴിഞ്ഞില്ലാതാകിലും
നിന്നിലെ നൊമ്പരം കുറഞ്ഞിടട്ടെ.

ഇന്ന് വിടർന്നൊരീ പൂക്കളും മാനവും
തെല്ലു നേരം നിന്ന് നോക്കിടട്ടെ;
നാളെ ഞാൻ ഇല്ലാത്ത നേരത്തും 
നിന്നിൽ ഈ വസന്തം വന്ന് നിറഞ്ഞിടട്ടെ.

ഇന്നെനിക്കേകിയ സമ്മോഹനങ്ങളിൽ
ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ രമിച്ചിടട്ടെ ;
നാളെ ഞാൻ വിട്ടൊഴിഞ്ഞുപോം നേരത്തു
എന്റെ ദുഃഖങ്ങൾ ശമിച്ചിടട്ടെ .

എന്നും നീയെനിക്കേകിയ നല്ലൊരാ-
ഓർമ്മകളെ ഞാൻ സ്മരിച്ചിടട്ടെ;
നാളെ ഞാനൊരോർമ്മയായി മാറുമ്പോൾ
നിൻ ഹൃത്തിലൊരു താരമായി ഉദിച്ചിടട്ടെ .

*************************************************************************

എല്ലാം ഒടുങ്ങും!
എന്നും ഞാൻ നിന്നുടെയുള്ളിൽ വസിക്കും;
സമ്മോദമോടെ!